Dzień 3 : Jak mgła

Nadal nic nie pamiętam i jestem w jakiejś chatce. Ktoś musiał mnie tu zabrać, czyli nie jestem sama. Przestawiła się jako pani Winkler. Jest naukowcem i medykiem. Powiedziała, że mam zanik pamięci i przypomnę sobie wtedy, jak znajdę jakąś moją własność. Nie wiem od czego zacząć, ale jakoś przetrwam. Na pewno mi pomoże, skoro mi opatrzyła rany i zabrała do siebie. Nie jestem przekonana, czy mam ufać jej, ale skoro mnie uratowała, to może powinnam darzyć ją zaufaniem. Wciąż nie wiem, jak się tutaj znalazłam. Nie znalazła żadnych moich rzeczy, czyli muszą gdzieś tutaj być na wyspie. Czuję się, jak rozbitek, ale nie jestem sama, bo mam panią Winkler.